PROJEKT: Budowa kompleksu szkolnego i zbiorników wodnych w Afganistanie (Qaramqul, prowincja Farjab, płn.-zach. Afganistan)

 

Nasze dwie kolejne szkoły (kompleks szkolny, zbiorniki wodne) dla ok. 2000 uczniów.

Na kompleks szkolny składają się następujące elementy: Szkoła podstawowa, gimnazjum i liceum w Qaramqul (Qaramqul High School). Kompleks umożliwia naukę dla ok. 1500 uczniów: chłopców i dziewcząt. Szkoła podstawowa i gimnazjum (Nasswan Yusuf Merzaiee) dla dziewcząt w Qaramqul Z nauki korzysta ok. 500 dziewcząt.

Szkoły posiadają tereny rekreacyjno-sportowe oraz zbiorniki na wodę z filtrem uzdatniającym wodę do picia.

Tereny szkolne otoczoną są murem. Znajduje się tam także obszar wydzielony pod uprawę warzyw i owoców.

Lokalizacja kompleksu szkolnego: Qaramqul, koło Andkhoi, prowincja Farjab, północny-zachodni Afganistan. Tereny półpustynny.

Realizacja Projektu: Projekt zrealizowaliśmy w okresie 2006-2007 r. we współpracy z naszym afgańskim partnerem organizacją VUSAF i niemiecką organizacją pozarządową Afghanistan-Schulen. Projekt mogliśmy zrealizować dzięki dotacji MSZ (dotacja nr PZ/96/36/2006), jaką uzyskaliśmy w 2006 r. działając pierwotnie pod szyldem Stowarzyszenie "Szkoły dla Pokoju". W roku 2007 r. razem z naszymi partnerami afgańskimi zakończyliśmy budowę kompleksu szkolnego już po naszym nowym szyldem: "Edukacja dla Pokoju". Budowa szkół oraz zbiorników wodnych rozpoczęła się w sierpniu 2006 roku, a zakończyła w czerwcu 2007. Do końca sierpnia 2007 r. trwały końcowe prace wykończeniowe. Prace, które prowadzone były w 2007 były możliwe dzięki finansowemu wsparciu ze strony niemieckiej, partnerskiej organizacji Afghanistan-Schulen oraz osobistym kontaktom i wieloletniej działalności naukowo-badawczej w Afganistanie dotychczasowego prezesa Stowarzyszenia.

Pomimo wielu obaw związanych przede wszystkim z sytuacją polityczną w Afganistanie i kwestiami bezpieczeństwa projekt został zrealizowany zgodnie z zaplanowanymi terminami oraz zakresem rzeczowym, obejmował on budowę: - szkoły, w której mieścić się będzie szkoła podstawowa, gimnazjum i liceum w Qaramqul (Qaramqul High School) - szkoły, w której mieścić się będzie szkoła podstawowa i gimnazjum (Nasswan Yusuf Merzaiee) dla dziewcząt w Qaramqul; - terenu rekreacyjno-sportowego - zbiorników na wodę z filtrem uzdatniającym wodę do picia, wyposażenie i materiały dydaktyczne; - oraz dostarczenie wyposażenia obu szkół w materiały dydaktyczne.

Inwestycje wybudowane w ramach projektu zostały wykonane solidnie, dokładnie, z uwzględnieniem uwarunkowań sejsmicznych, przewyższają one miejscowe normy, co gwarantuje trwałość budowli, dzięki czemu będą one służyć miejscowej społeczności przynajmniej przez kilka następnych dziesięcioleci.

W nowo-powstałych budynkach szkoły naukę pobiera w sumie ok. 2 tys. uczniów. Należy zwrócić uwagę na to, że wśród tych osób są także dziewczęta (ok 500). Dotychczas ze względu na brak oddzielnej szkoły tylko dziewcząt, część z nich nie miała możliwości uczenia się. W Qaramqul, podobnie jak w całym Afganistanie, w wypadku, gdy w okolicy jest tylko jeden budynek szkolny, naukę zazwyczaj pobierają w nim tylko chłopcy. Możliwość pobierania nauki w publicznych szkołach przez dziewczynki jest ważna z tego powodu, że to jedna z nielicznych szans w życiu, by nawiązać kontakty z przedstawicielkami obcych klanów i grup etnicznych. Po wyjściu za mąż, w większości przypadków, życie kobiet toczy się w gronie jedynie bliższej i dalszej rodziny.

W trakcie realizacji projektu bardzo blisko współpracowaliśmy z lokalną społecznością. Należy pamiętać, że Afgańczycy są bardzo dumnym narodem, o silnym poczuciu przywiązania do swojej własności, w związku z tym zarówno miejsce realizacji, jak i zakres prac konsultowany był ze starszyzną wioskową. Rozpoczęcie budowy szkół świętowano zgodnie z tamtejszymi zwyczajami, zabiciem barana i zorganizowaniem uczty, w której uczestniczyli wszyscy przedstawiciele miejscowej elity.

Nasz Projekt stanowił dla mieszkańców okręgu Qaramqul wzór współpracy i porozumienia różnych grup etnicznych i zachętę dla przenoszenia tych wzorców na inne obszary aktywności. W budowie obydwu szkół, terenu rekreacyjno-sportowego i zbiorników wodnych uczestniczyli przedstawicie ww. trzech głównych grup etnicznych. Wspólna praca była dla nich doskonałą okazją do wypracowania podobnych form współpracy w przyszłości we własnych projektach. Jednakowe traktowanie robotników bez względu na pochodzenie uczyło ich poszanowania godności przedstawicieli innych grup etnicznych, tradycyjnie uważanych za .gorsze". Projekt ten uczy także odpowiedzialności za losy własnego okręgu: budowniczowie w większości byli okolicznymi mieszkańcami i tym samym dostrzegali w naszym projekcie własny interes. Tym większe jest zatem prawdopodobieństwo, że będą w przyszłości dbać o budynki i mienie szkolne oraz posyłać własne dzieci do szkół, które są dla nich owocem pracy ich rąk. Projekt stanowi zachętę do wykazywania inicjatywy i chęci do pracy na rzecz wspólnego dobra, a także jest wzorem postępowania dla sąsiednich miejscowości, które już teraz wyrażają chęć do uczestniczenia w podobnych projektach w przyszłości i zgłaszają zapotrzebowanie na szkoły na swoim terenie.

Nasza praca nie zakończyła się wraz z oficjalną inauguracją kompleksu szkolnego. Razem z naszymi partnerami VUSAF / Afghanistan-Schulen nadal będziemy sprawować nadzór na procesem dydaktycznym w kompleksie szkolnym w Qaramqul. Afgańskie Ministerstwo Edukacji zapewnia jedynie dość skromne wynagrodzenie nauczycielom oraz opracowuje program nauczania, przy czym nie jest w stanie dostarczyć nawet podstawowych podręczników ani w odpowiedni sposób przygotować kadrę nauczycielską. Obowiązek zapewnienia pomieszczeń do nauki, materiałów dydaktycznych spoczywa niemalże w całości na barkach lokalnych społeczności. My w tym procesie uczestniczymy i wspieramy nadal szkoły.

W trakcie spotkań z przedstawicielami władz oświatowych oraz miejscowej społeczności wielokrotnie zaznaczano, że do poprawy stanu edukacji w Afganistanie potrzebne są nie tylko środki finansowe, ale także pokój, którego Afgańczycy nie są w stanie sobie zapewnić jedynie własnymi siłami. Afgańczycy wielokrotnie podkreślali swoją wdzięczność rządowi polskiemu za udzielaną im pomoc.

Ogromnym optymizmem i równocześnie nadzieją napawa fakt, w jaki sposób tamtejsza młodzież traktuje naukę. Dla afgańskich dzieci nauka nie jest przykrym obowiązkiem, lecz szansą na lepszą przyszłość. W trakcie zajęć w salach lekcyjnych panuje absolutna cisza, a dzieci wydają się chłonąć wiedzę przekazywaną przez nauczycieli. Z dużym żalem oglądaliśmy materiały dydaktyczne, które w większości przypadków ograniczają się do mocno podniszczonego, kilkudziesięciostronicowego zeszytu, który służy równocześnie do wszystkich przedmiotów. Uczniowie z dumą pokazali nam swoje zeszyty, w których zauważyliśmy teksty zapisane w językach afgańskich, działania matematyczne i . piękne ryby.

W trakcie wizyty w budowanym kompleksie szkolnym mogliśmy się także przekonać jak bardzo potrzebne są wybudowane w ramach projektu zbiorniki wodne. Mianowicie poczęstowano nas herbatą zrobioną z dostępnej na tym terenie wody. Herbata była tak niesmaczna, słona, że niestety nikt z nas nie był w stanie jej wypić. Tamtejsza ludność używa takiej wody, na codzień.

Podczas realizacji projektu, zarówno w części dotyczącej budowy szkół jak i wolontariatu największy problem stanowiła kwestia bezpieczeństwa. Mimo, iż region Qaramqul (budowa szkół) i Andkhoi (wolontariat) uchodzą za rejony stosunkowo bezpieczne konieczne było zachowanie wszelkich środków bezpieczeństwa, dzięki czemu zarówno wolontariusze jak i osoby wizytujące projekt mogli bez przeszkód zrealizować swoje zadania i powrócić do Polski. Niestety, po zakończeniu projektu w lutym 2007 r. roku został zamordowany pan Rahmanqul, osoba odpowiedzialna za bezpośredni nadzór nad budową szkół i opiekę nad wolontariuszami, .serce. naszych projektów na północy Afganistanu. Przypuszcza się, że sprawcami byli fundamentaliści islamscy.

Charakterystyka regionu: Qaramqul znajduje się na terenach półpustynnych, gdzie najpoważniejszym problemem jest brak wody. Teren ten bezpośrednio odczuł zjawisko globalnego ocieplenia. Jeszcze 25 lat temu na tym terenie znajdowały się ogromne sady owocowe (morele, brzoskwinie, jabłonie). Obecnie nie ma tam ani jednego drzewa. Teren ten zamieszkują Uzbecy, Turkmeni i Tadżycy.

 

Podziękowania:

Z całego serca dziękujemy panu Rahmanqulowi, który swoje wieloletnie zaangażowanie w odbudowę Afganistanu przypłacił życiem. Zawsze pozostanie on w naszej pamięci i naszych myślach. Dziękujemy także jego rodzinie.

Jako pomysłodawcy, twórcy i realizatorzy Projektu pragniemy wyrazić gorące podziękowania Ministerstwu Spraw Zagranicznych RP, głównemu darczyńczy, bez którego realizacja projektu nie byłaby zupełnie możliwa. Pomoc ze strony MSZ została udzielona modelowo.

Gorąco dziękujemy naszym przyjaciołom i partnerom z organizacji VUSAF i Stowarzyszenia Afghanistan-Schulen.

Otrzymaliśmy właśnie list od Pani Margi Flader, prezesa Afghanistan Schulen, informujący o rozpoczęciu roku szkolnego w wybudowanych przez nas szkołach w Qaramqul. Tłumaczenie listu znajduje się poniżej.

oraz oryginał listu:

Projekt ten realizowaliśmy działając jeszcze pod szyldem Stowarzyszenie "Szkoły dla Pokoju"